Acta diurna de homine ludente

Verhuis

2006-08-21T21:28:00.000+02:00

Dit blog is verhuisd van plek: niet langer blogspot, maar wel WordPress. De voordelen daarvan moet ik aan weinigen nog uitleggen, denk ik.

Het nieuwe adres ? http://www.witch.be

Allen daarheen, zou ik zo zeggen.

Miserabele hamster

2006-08-11T20:18:00.000+02:00

Ik heb al eeuwen last van mijn tanden/kaak. Het zou aan drie verschillende dingen liggen, en de samenloop ervan zorgt dus voor een pak pijn. Oi.

Stap 1: is al ondernomen nog voor we met vakantie gingen, dus in de loop van juli: het onzenuwen van een dode tand, en tegelijkertijd ervoor zorgen dat de ontsteking op de wortel van die tand verdween. Check.

Stap 2: ik heb in juli een moedige poging ondernomen om een NMR-scan van mijn kaakgewricht dat knapt en kraakt en klakt te laten nemen. Helaas, tot mijn ontzetting heeft de claustrofobie - waarvan ik nauwelijks wist dat ik ze had - de overhand genomen, en ben ik na 20 seconden al beginnen gillen dat ik eruit wilde. Geen stap twee dus.

Stap 3: het laten weghalen van twee wijsheidstanden aan de linkerkant. Dinsdag gebeld, en donderdag al een afspraak. Geen greintje pijn gevoeld (ondanks het feit dat ik zat te schudden van de schrik - bij wijze van spreken), en op een uur was ik ervan af, met een bloedende mond, een compleet gevoelloze linkerkaak en tong, en een groot hart want ik had het toch maar even gedaan en het viel al bij al goed mee. Eén draadje bovenaan om het bloeden te stoppen, en vijf draadjes onderaan, want daar was het een pak lastiger geweest om die recalcitrante tand eruit te krijgen.

Lang leve de pijnstillers: gisterenavond nog rollenspel gespeeld, met een haalbare kaak. Redelijk goed geslapen, en opgestaan met een kaak waar elke weldenkende hamster stikjaloers op zou zijn. Ik heb er zelfs een foto van genomen, ik wil er later zelf ook mee kunnen lachen.
Wolfje buitengekuist met Bart, en in mijn slaapkleren onder een dekentje in de zetel gaan liggen, wegens veel te mottig. Wakker geworden rond 3 uur, en vijf minuten daarna stond mijn ma hier om verder te schilderen. Amper iets kunnen eten want mijn bakkes gaat niet open, klein beetje geholpen boven met afplakken, en vooral weer gevegeteerd in de zetel.

Wolf gaan halen, zijn energievloedgolf proberen opvangen (lang leve schilderende oma's), het ventje vol eten gestopt, pyama aangedaan, samen in de zetel, en dan in zijn bed.

En nu verga ik van de koppijn, al is de rest iets minder dank zij mijn goede vriend Ibuprofen. Ik denk dat ik ga slapen. Ik hoop alleen dat Bart geen accident heeft ergens onder de baan, want hij is nog niet thuis (hij had gezegd dat het later kon worden).

Puh. Wijsheidstanden. Rommel, ja.

Oeps

2006-08-02T11:22:00.000+02:00

Gisterenavond, toen ik rond een uur of acht de rotonde van de Dampoort opreed, heb ik bijna bloggend Vlaanderens nummer één van zijn sokken gereden. Jawel, Michel, die auto die jou nog nét niet de pas afsneed, en waarvoor ik een geërgerde blik in mijn richting kreeg, dat was ondergetekende. Ik was zodanig onder de indruk van de kaarsrechte figuur met wapperende manen en semi-wapperende jas op de fiets, dat ik prompt vergat hem voorrang te verlenen.

Betekent dat dat je nu ook een BG bent, mijnheer Vuylsteke ?

In elk geval mijn excuses voor het voorval, de volgende keer zal ik je luid toeterend en zwaaiend laten voorgaan :-p

Auto

2006-08-01T13:22:00.000+02:00

Mocht iemand een nieuwe wagen zoeken, een goede vriend van me krijgt een bedrijfswagen en doet zijn Peugeot 206 Berline - Urban 1.4 HDi diesel (5 deuren) van nog geen twee jaar oud van de hand.

Laat iets weten mocht het je interesseren.

Gentse Feesten

2006-07-20T11:56:00.000+02:00

Er waren van die jaren dat ik echt tien dagen op de feesten zat. Jong, geen examens of werk (onderwijs, weet u wel), geen kroost om voor te zorgen, en vlakbij met de fiets.
Gemiddeld kwam ik dan per avond een man of veertig tegen die ik kende, dus aan vertier geen gebrek. Overdag sprak ik tegen de middag met vrienden af om nog wat uit te slapen en te picnicken op de Blaarmeersen. Tegen een uur of zes huiswaarts voor een douche, en dan naar de Feesten. Eerst een concert op Sint-Jacobs meevolgen op de eerste rij, of gans achteraan, dan wat rondhangen in Baudelo, even de kraampjes van de ambachtsmarkt aflopen op de Korenlei, een ijsje gaan halen, tussenin een paar jenevertjes achterover slaan, nog hier en daar blijven staan voor een optreden links en rechts, en afsluiten in alweer Baudelo met een goeie sigaar en wat gedans. Kan ook in omgekeerde volgorde. Een goeie fuif in de Cocteau kon er ook altijd bij, net zoals één of andere voorstelling zoals die van de Moereloere in 't Museetse. De afsluiter van de feesten was - hoe kan het anders - het optreden van Raymond op Sint-Jacobs. Om één uur begonnen we ons een weg te banen door de massa naar de eerste rijen, waar we elk jaar steevast hetzelfde volk tegenkwamen. Was het in het begin van de nacht nog drummen, dan begon tegen een uur of vijf er wat meer plaats te komen om te dansen. Raymond bleef steevast in zijn nopjes, speelde covers van Prince en Elvis Costello, grapte met zijn band (goh wat had ik een boontje voor de kleine kalende bassist met zijn charmante lachje) en deed dapper door tot de opkomende zon in zijn ogen zat. Jawel, rond zeven uur. Als hij na een marathonsessie van zes uur er eindelijk de brui aan gaf, gingen we met zijn allen koeken halen bij de bakker in de Steendam. Zelden cremekoeken gegeten die zo smaakten. Daarna gingen we slapen op ons kot/appartement, en hervonden met moeite ons dagelijkse ritme.

De Gentse Feesten waren toen nog veel kleinschaliger. Gezelliger ook, vond ik, maar dat zal wel liggen aan het feit dat ik een nostalgische trut aan het worden ben. Sint-Jacobs en Vlasmarkt waren zowat het eindpunt van de feesten aan die kant. Geen Boomtown, geen Polé-Polé, de spiegeltent stond nog aan de achterkant van Sint-Jacobs, en in het Baudelo stond één exotisch eettentje, de grote tent van Drakkar, en was er een dansvloer voor den Bal Populaire. De Feesten zijn me te... anoniem geworden. De mensenmassa is vaak niet te overzien, en pleinen worden noodgedwongen afgesloten. Nooit meegemaakt dat ik niet wat lol kon gaan trappen op de Groentenmarkt bij La Cuenta of Bog Boy Frankie, of vrienden kon gaan zoeken in Klein Turkije aan de Platten of in de Duveltent. Geen idee waar ze nu allemaal rondhangen. Een beetje verspreid, denk ik, en altijd aan de andere kant van een dichte mensenmassa waar ik hoegenaamd in dit weer geen zin heb om me een weg door te banen. Ach ja...

Toch heb ik er dit jaar al van genoten. Bart was erin geslaagd via het geliefde Project vrijkaarten te krijgen voor Gili op de openingsavond. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten, maar ik vond het al ongelofelijk fijn dat ik mijn noestwerkende echtgenoot meekreeg in het feestgewoel. Lang leve een kantoor in het centrum met bijhorende parkeerplaats, by the way.
Een vriendin opgetrommeld als babysit (lang leve fijne niet-feestende vrienden, btw) en wij richting conservatorium. Ik was nog nooit in het zaaltje geweest, en was aangenaam verrast. De hitte binnenin was nog draaglijk, vond ik.

Gili zelf bleek een West-Vlaamse goochelaar/stand-up te zijn met een cynisch gevoel voor humor. Het feit dat er misschien een man of 60 in de zaal zat, ontlokte hem de opmerking dat het wellicht te warm was voor de gemiddelde Oost-Vlaming, maar drukte zijn enthousiasme niet. Als goochelaar is hij niks speciaals. Een vriend van me is een niet onverdienstelijke amateur, en sommige trucs doet hij zelfs een pak beter (zoals de vuurvliegjes). Wat deze voorstelling net dat ietsje meer geeft, is de commentaar die Gili geeft tussenin. Toegegeven, sommige moppen waren nogal flauw of hadden een baard die de gemiddelde Talibanstrijder zou doen verbleken van jaloezie, maar op andere momenten heb ik gewoon zitten schateren. Gili bezit een heerlijke dosis zelfrelativering, een franke tong en het talent bijzonder ad rem te reageren op sommige opmerkingen. Het meest amusant was nog het feit dat hij, voorzien van micro, zijn publieksassistenten van alles in de mond legde wat bijzonder goed overeen kwam met hun lichaamstaal, maar niks te maken had (mag ik hopen) met wat ze werkelijk aan het zeggen waren. Al bij al een aangename avond. Geen topamusement, maar het mocht er zeker zijn. Bedankt voor de kaarten, Gent Blogt !

Dinsdagavond had ik op het laatste moment mijn ma zover gekregen dat ze me vergezelde naar een voorstelling van vzw Deezillusie. Ik had Geert Willems (en zijn dochter) al lang beloofd eens naar een voorstelling te komen, en de titel intrigeerde me wel: Stand-up Erotica. De man in kwestie een beetje kennende, wist ik wel dat het vrij absurd ging zijn, en ik werd op mijn wenken bediend. Samen met Paul Ooghe en Sophie Dewispelaere heeft Willems een voorstelling in elkaar gestoken die het midden houdt tussen revue, stand-up en theater. Het feit dat de man lesgever is in oa. improvisatietechnieken voor de vzw Wisper is daar ook niet vreemd aan. Korte sketches worden aan elkaar gebreid met stand-up-achtige momenten, en als rode draad loopt het thema 'erotiek', al zouden sommigen het 'seks' noemen. Hoe kreeg je vroeger seksuele voorlichting, en hoe erbarmelijk gaat het er nu aan toe ? Hoe pak je het aan als homokoppel wanneer je adoptiedochtertje vragen begint te stellen ? Welke verleidingstechnieken werken, en wat is een zekere afknapper voor een vrouw ? En hoe begin je als ernstig koppel aan partnerruil ?
De spelers gaan er zo in op dat het zweet hen afdruipt, maar daar zal het bloedhete zaaltje aan de Spitaalpoortstraat (in de buurt van de Dampoort) ook wel voor iets tussen gezeten hebben.
Opnieuw geen topamusement, maar een enorm genietbare voorstelling waar je met een goed gevoel buitenkomt. Stand-up Erotica speelt nog tot het einde van de Feesten in het zaaltje van Wisper in de Spitaalpoortstraat, telkens om 20.00u. Misschien best toch reserveren, want het zaaltje zat stampvol.

Ergernis oh ergernis !

2006-07-07T15:19:00.000+02:00

Vorige week heb ik - zo dàcht ik althans - een reis geboekt voor ons tweetjes naar Kroatië. Ik was eerst al in het reisbureau langsgeweest, en daar zat alles naar Montenegro (mijn eerste goesting) en Kroatië vol. Fijn.

Dan maar op aanraden van ma naar Connections beginnen kijken op het net. Rustig iets uitgezocht, geboekt, info doorgegeven, Visakaart ingegeven, bevestigd, en dat was dat. Alleen, geen bevestiging per mail of zo. Hmm? Bizar.

Na een week nog steeds geen bevestiging, dus eventjes gebeld naar het betaalnummer van Connections. Geen boeking te bespeuren. 'Bel even naar het hoofdkantoor, mevrouw'. Ook daar niks te bespeuren, bijna afgeblaft omdat ik twijfelde welk van mijn drie meest frequente emailadressen ik had gebruikt, en ellenlang aan het lijntje gehouden. Dan maar naar VISA gebeld (eerste wachttijd: 11 minuten, tweede poging 13 minuten, en dan maar opgegeven) om te proberen achterhalen of er geld van de rekening was gegaan. Gelukkig wist mijn lieve echtgenoot me te vertellen dat ik die info ook in online banking kon zien. Hah. Geen geld afgegaan.

Na drie pogingen om opnieuw het betaalnummer van Connections (waar je moet boeken) te bereiken (je geraakt wel binnen, krijgt stemcomputer aan de lijn, en moet dan wachten tot ze de bezettoon doorgeven :-p) had ik er genoeg van. Ik weet trouwens niet hoeveel die voormiddag telefoneren me gekost heeft, maar het zal genoeg zijn ! Ik heb dan maar alles geboekt in het kantoor van Connections in de Hoogpoort, waar ze bijzonder vriendelijk en efficiënt waren. Enne, het is wel degelijk Montenegro geworden, in een fijn (gigantisch) hotel met uitgebreide buffetten. Exact wat mijn overwerkte ventje wilde. Fijn toch ?

Solden

2006-07-07T15:10:00.000+02:00

Vaak koop ik zo goed als niks in de solden. Deze keer heb ik me eigenlijk veel te veel laten verleiden door vanalles en nog wat, en heb dus een flinke pak geld uitgegeven. Ugh.

Voor Wolf ben ik in een uitverkopende kinderwinkel in Mariakerke gegaan, met een ongelofelijk mooi voordeel: 50%, en vanaf 5 stuks 80%. Ik heb dus een pak merkkledij mee voor weinig geld :
- Hemd van Jean Bourget dat 64 euro kostte
- donkerbruine jeans van zelfde merk, oorspronkelijk 52 €
- donkerblauw geribbeld coltruitje
- zwarte sweater met donkerblauwe streep
- wit snoezig dingetje voor dochtertje van nicht.
- ongelofelijk wijs badpak voor Wolf: yep een mannenbadpak (zal één dezer een foto op zijn site zetten) dat origineel 35 € kostte.

Heb 42 € betaald voor de 6 stuks. Ik blij.

Dinsdag ben ik dan nog in 't stad verzeild om een nieuwe GSM aan te schaffen (fijn ding overigens) en maar meteen in nog een paar winkels binnen te gaan.
buit:
- twee donkergrijze Tshirts voor Bart
- grijze zwembroek voor diezelfde Bart
- twee linnen broeken voor mezelf: een grijze en een bruine
- kousjes voor Wolf.
Samen 48 €
- bruin paar open schoenen, echt mijn goesting. 60€

Heb ook nog een oranje netachtig lang overding gekocht in mijn favoriete boetiek. Yep, oranje. 32.5 €

Gisteren ben ik met mijn ventje in 't stad gaan eten en ben onze reis naar Montenegro gaan regelen. Heb meteen een nieuwe handtas van 78€ meegebracht, een bordeaux truitje van Cora Kemperman (25€), en een fluogroen parasolletje voor morgen aan zee (8.75€). Kwestie van onszelf nog terug te vinden, nee ?

Goe gereden, zeggen ze bij ons. En nu is 't genoeg geweest.

Weer bijzonder snugger bezig...

2006-06-24T13:20:00.000+02:00

Ik zit hier dus te 'typen' met mijn rechterpoot in het verband.

Ik was de laatste reeks verbeteringen aan het doorworstelen boven, terwijl Bart hier beneden bezig was met Wolf. Een beetje voor twaalf uur kwamen ze me halen om te koken. Mijn allerliefste had al alles klaargezet, zodat ik enkel de feitelijke handelingen hoefde uit te voeren en de hoeveelheden bepalen. Hij had zelfs de ratatouille al op het vuur gezet om op te warmen, en, jawel, de plaat al aangezet. Ik had dat hoegenaamd niet verwacht omdat de rijst nog moest koken en het vlees nog moest bakken, dus ik schuif met een grote geste die pot opzij, en, ik denk uit pure gewoonte, voel even met mijn hand aan de kookplaat.

Lang leve snelle reflexen ! Had mijn hand een halve seconde langer blijven liggen, dan hing mijn vel nu nog aan de kookplaat. Ik ben dan maar een kwartier met mijn hand onder de koude kraan gaan zitten (en ondertussen de krant gelezen), een pijnstiller geslikt omdat het zelfs al onder het koude water pijn begon te doen en erger dus wel te verwachten viel, een dikke laag flammazine aangebracht, een stevig verband, en dan een coldpack op datzelfde handje.

Gelukkig werkt de pijnstiller ondertussen, dus de pijn is draaglijk. Nu nog verder gaan verbeteren, ugh. Goh, die vakantie mag écht wel beginnen komen !

Ochtendblues

2006-06-23T07:59:00.000+02:00

Dit is niet meteen mijn favoriete soort ochtenden. Soms kan ik blij en welgemoed fluks uit mijn bed springen en staan zingen boven de lavabo. Vandaag echter...

Ik had al totaal geen zin om op te staan, omdat ik vreselijk slecht geslapen heb (kinderen, katten, toilet,...) Gelukkig heb ik een schat van een man die me dan zachtjes wakker kust, knuffelt en kriebelt tot ik wel wakker móet worden. Met een glimlach op mijn gezicht. En als kers op de taart doet hij dan de gordijnen open, omdat hij weet dat ik van licht hoe dan ook wakker word.

Grmbl. Als hij bovengekomen is met Wolfs fles melk, strompel ik slaapdronken naar de badkamer om mijn zoontje te begroeten. Die heeft blijkbaar een ochtendhumeur om U tegen te zeggen vandaag, want zelfs een knuffel wijst hij resoluut en huilend af. Hij wil nog slapen, en rolt zich in foetushouding op op zijn luierkussen in de badkamer. Zucht.
Aangezien ik echt wel op uur sta, en ook Bart zo snel mogelijk naar kantoor wil, zit er niks anders op dan een gevecht aan te gaan. Fijn hoor, 's morgens vroeg een peuter willen aankleden die krijst, trappelt, huilt, slaat, wurmt... Datzelfde gevecht gaat verder hier in de keuken voor zijn schoenen en zijn pull. Alleen om samen met papa de hond eten te geven, kalmeert hij even. Als ik daarna suggereer een andere tuut te nemen, begint het brullen opnieuw, en zet papa hem gewoon in de auto. Een halfslachtig kusje later zijn mijn twee mannen weg.

Poeh. Als ik op mijn nuchtere maag koffie kon verdragen, dan wilde ik nu een koffie. Het zal een haastige douche worden, vrees ik, en een lange dag van deliberaties op school. Mét koffie.

Elke keer weer als ik klaprozen zie, word ik melancholisch...

2006-06-21T11:01:00.000+02:00

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

- John McCrae

Raaaaaaahhhhhhhhhhhh !

2006-06-20T21:03:00.000+02:00

Daarnet nog eens de fout begaan tegen mijn vader te zeggen dat ik nog veel werk had.

Want, in het onderwijs, daar werken ze niet meneer. Die doen niet anders dan klagen en met vakantie gaan, meneer. Die hebben allemaal een jobke na hun uren, want die hebben toch niks anders te doen, meneer. En als ze dan ne keer moeten werken gelijk nen normale mens, dan klagen ze steen en been, meneer. Want, ja meneer, in 't onderwijs zijn 't allemaal luiaards, meneer.

Waarom, WAAROM, godverdomme, zijn er dan leraars te weinig ? Omdat het zo schitterend betaalt ? Omdat je van in het begin werkzekerheid hebt ? Omdat je weken op voorhand weet of je op 1 september opnieuw mag beginnen ? Omdat je verlof kunt nemen om aan het ziekbed van je oma te zitten ? Of om getuige te zijn op het huwelijk van je beste vriendin op een vrijdag ?

Of misschien, heel misschien, omdat de pubers tegenwoordig zo dankbaar zijn om mee te werken ?

Of, wie weet, omdat ze ook moeten werken ? Ook op zaterdag en zondag ?

Nee meneer, die van 't onderwijs kunnen niet werken meneer.

Waarom ik dan niet in het onderwijs sta meneer ? Euhhhh... Omdat ik dat toch niet zag zitten meneer.

RRRRRRRRRRRRRRRRRRRAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH !

/rant off

Sign of the times...

2006-06-15T12:24:00.000+02:00

Daarnet verliet een van mijn leerlingen, een toffe gast van 17, het examen Latijn. In hun agenda moet het uur genoteerd worden waarop ze de klas verlaten, kwestie dat ze niet nog uren gaan rondhangen op straat of op cafe.

Toen de gast in kwestie vroeg hoe laat het was, wees ik naar de klok aan de muur. Hij grinnikte schaapachtig en zei dat hij dat niet kon lezen. Waarop ik, stomverbaasd: "Jij draagt toch geen bril ?"

Hij: "Errr, nee, ik kan gewoon geen klok lezen, mevrouw. Al van mijn vijfde heb ik een digitaal polshorloge, en nu mijn GSM."

Ik denk dat de uitdrukking op mijn gezicht goud waard was...

Au.

2006-06-15T04:15:00.000+02:00

Ok, kwart over vier 's nachts, en ik zit aan mijn PC. Dat kan alleen maar betekenen dat ik aan het wachten ben tot de pijnstiller inkickt. Ja, ik ben dus weer wakker geworden van de onhoudbare pijn in mijn kaak.

Morgen scanner. Hopelijk vinden ze iets dat behandelbaar is, want dit is, zeker op langere termijn, totaal niet houdbaar. Het kan toch niet dat ik gemiddeld 1 pijnstiller per dag moet nemen, en dan nog eigenlijk geen harde dingen knabbel ? Dat ik schrik heb om op restaurant te gaan, dat ik de helft van de nachten wakker word van de pijn ?

Allez, werk dan toch ! Dat ik weer kan gaan slapen !

Bizar

2006-06-14T20:53:00.000+02:00

Ik heb het kot voor mij alleen. Nu, dat gebeurt wel meer, alleen niet op dit uur.

Wolf is net mee met mijn moeder en blijft daar twee nachten slapen, en Bart zit in Genève voor beroepsdoeleinden (prachtig woord, niet ?). Daardoor zal ik de nacht alleen in huis doorbrengen, en vooral, zal ik morgenvroeg helemaal alleen opstaan en naar school vertrekken. Ik heb morgen examens af te nemen, ziet u.

Dus ja. Alleen. Niet dat ik het erg vind hoor, een heerlijk rustig huisje, zonder storende geluiden (behalve dan het geronk van mijn PC die nog steeds openstaat omdat ik nog altijd er het stof moet uitblazen omdat een paar dagen geleden mijn grafische kaart het begaf omdat er een millimeter stof oplag).

Nu nog even bezig een examen op te stellen/verfijnen, en dan naar een detective kijken. Kijk, nooit gedacht dat ik het ging zeggen, maar ik hou wel van het WK. Gewoon omdat de KRO besloten heeft tegenover elke match een Britse detective te programmeren. Niet dat er hier ten huize ooit voetbal opstaat (ik ben de enige die al eens het tennis of de Tour durf opzetten) maar die detectives... Ik vrees dat ik absoluut geen WK-weduwe ben, maar Bart eerder een detectiveweduwnaar.

In elk geval, hij heeft al even gebeld, en overleeft het ginder blijkbaar. Alhoewel, ik weet nog niet hoe hij de avond zal doorbrengen. Zijn laptop is namelijk plat en de stekkers zijn er anders. Maar heeft elk deftig hotel geen omschakeldingen liggen ?

Catch of the day

2006-06-13T18:27:00.000+02:00

Daarnet buiten in het gras een al licht opgedroogde mus gevonden, ik vermoed dus van gisteren.

Amper vijf minuten daarna een klein spitsmuisje van onder de keukentafel gevist en in de vuilbak gegooid.

De zwarte snoodaard was natuurlijk nergens te bespeuren.

Moto iemand ?

2006-06-12T15:24:00.000+02:00

Qua ergernis kan dit wel tellen: puffende hitte, dus ik met een groot hart en een bijzonder goed gevoel op de motor naar mijn koorrepetitie.
Mijn beestje start probleemloos. Grigrigri brmmmmmm brmmmmmmm. Ronk. Wapper. Wind in mijn haar en zo.

Einde van de straat: sputter sputter.

"Tiens ? Het is toch niet zo koud dat ik de choke moet gebruiken ?"

Sputter sputter sput.

"Hmm. Fijn. Wellicht is de benzine op, en moet ik overschakelen op de reservetank."

Grigrigrigrigri brmmmmmmmm brmmmmm BROAM BROAM brrmmmmm.

"Hah :-) Koor, here I come !"

Wapper waai grijns.

Een goeie halve straat verder: sputter sputter sput.

"Huh ? Maar enfin ? Grmbl."

Duw duw peddel peddel richting zijkant van de straat, efkes geïnspecteerd wat er mis kon gegaan zijn.

Zweet.

Alle knoppen staan aan, alle draden zitten er nog.

Zweet druip bak. Zwarte helm op mijn hoofd, weetuwel ?

"Hmm. Zeg dat het geen waar is !"

Met argusogen de benzinetank opengedraaid en even geschud met de tank. Geen vertrouwd geklots. Geen geschitter van vloeistof. Met moeite benzinedampen.

"Godverdegodverde miljaar tedju etc. etc."

Drup zweet stap richting huis zweet bak onweersgezicht grmbl grmbl.

"Bart ! Als ge nog ne keer met mijne moto rijdt, kunt ge gvd er wel voor zorgen dat ge de tank opvult ook!"

Deemoedig gezicht, koele airco in auto, half uur te laat op koor.

Grmbl.

Een trots gevoel

2006-06-12T15:22:00.000+02:00

Heh. Straks is om 17.00u in het Pand de verdediging van de doctoraalscriptie van mijn kleine broertje, jawel. Straks is mijn eigenste kleine broertje doctor ingenieur in de Biomedische Wetenschappen.
Je kan niet geloven hoe trots ik wel ben :-)

Hehe

2006-06-08T11:50:00.000+02:00

Ik zit momenteel lekker rustig in het computerlokaal van de school, terwijl rond mij 25 leerlingen van 17 zitten te zweten op een Latijnse tekst. Een mooi stukje Plautus - Het Spookhuis, mag ik wel zeggen.

Is dit sadistisch ? Nah, ik denk het niet. Die examens zijn onontkoombaar, en het stukje tekst is niet te moeilijk, denk ik. Wat moet ik anders zitten doen ? Ik kan net zo goed van de gelegenheid gebruik maken en een beetje bloggen. Afkijken kunnen ze toch niet: ze zitten ver uit elkaar, en het is geen geziene leerstof.

Mmm. Deze middag eerst rustig buiten op het terras een koffietje drinken met een vriend, en daarna mijn snoetje gaan afhalen bij de onthaalmoeder. En vanavond, als de zon weg is, nog wat examens opstellen. Wie weet misschien zelfs al wat verbeteren. Mja. Zolang de grote pakken verbeterwerk er nog niet zijn, is het leven tijdens de examens best mooi.

Je zal me volgende week wel anders horen piepen :-p

Jager

2006-06-07T16:15:00.000+02:00

Ik wou dat Poetin, onze gerenommeerde nachtzwarte moordmachine op fluwelen pootjes, eindelijk eens ophield met zijn eigen kostje bijeen te scharrelen. Dan heb ik het niet op de brokken kattenvoer die hij ongetwijfeld in de buurt bijeen sprokkelt, als aanvulling op de korrels die hier altijd voor hem klaarstaan.

Ik heb het over vers vlees. Ik verdenk hem ervan dat hij dat jagen ziet als een sport: meer dan eens komt hij me trots de buit brengen, of legt hij die op het matje onderaan de trap zodat ik niet anders kan dan erover te struikelen. Dan komt hij met groot gemauw tegen mijn benen wrijven, en verwacht de nodige complimentjes in de trant van: 'Flinke poes, dat heb je flink gedaan!'

Ik ben gelukkig niet zo'n doetje als mijn wederhelft (ik heb niet voor niks konijnen leren villen op mijn 5de) maar er zijn toch gezelliger dingen 's morgens, als je in je slaapkleedje en op blote voeten slaapdronken de trap afstommelt.

Ik ga dus echt eens de 'oogst' beginnen bijhouden, en dan heb ik het enkel over de hapjes die hij me komt brengen en niet zelf al binnenspeelt.

Gisteren was het een donzig groot mereljong. De dag daarvoor een klein spitsmuisje. Vorige week donderdag een grote dikke duif, die onze hond dan nog de helft heeft opgevreten vooraleer ik ze in de vuilbak heb kunnen gooien. Verder herinner ik me deze lente al de volgende prooien: twee kleine ratten (één dode en één, jawel, levende), drie spitsmuizen (of piepedol, een mooi woord voor i.'s woordenboek) en één gewone grijze huismuis, een lijsterjong, een onbestemde vogelsoort (onherkenbaar verminkt), en dan ben ik er nog wel een paar vergeten.

Voor de rest een sympathieke kater hoor, daar niet van :-p

Ik kon een gniffel niet onderdrukken...

2006-06-07T12:30:00.000+02:00

Na vele lange koude wintermaanden komt de lente eindelijk in het land en kunnen we ons beginnen klaar maken voor het BBQ-seizoen. Om hiermee goed van start te gaan is het natuurlijk héél belangrijk om de noodzakelijke etiquette van dit sublieme outdoor cooking, zoals enkel een echte man dit kan doen, eens op te frissen.

Wanneer een man vrijwilliger is om zich over de BBQ te ontfermen, wordt de volgende keten van activiteiten in gang gezet:

1) De vrouw koopt het eten.

2) De vrouw maakt de salade, kookt de andere groentjes en voorziet dessert.

3) De vrouw bereidt het vlees voor om het te kunnen bakken en legt het op een mooie schotel tesamen met de noodzakelijke kruiden en olies en brengt het naar het tafeltje naast de BBQ. Hier wacht de man met zijn 6e biertje naast een uiteindelijk dan toch
brandende vuurmassa.

Nu komt het belangrijke stuk:

4) DE MAN LEGT HET VLEES OP DE GRILL.

5) De vrouw gaat terug in huis en begint borden en bestekken te verzamelen om buiten de tafel te dekken.

6) De vrouw komt terug buiten en roept dat het vlees aan het aanbranden is. De man bedankt de vrouw en vraagt of ze nog een pintje meebrengt terwijl hij de situatie in de hand houdt.

Opnieuw belangrijk:

7) DE MAN NEEMT HET VLEES VAN DE GRILL EN LEGT HET OP EEN SCHOTEL EN GEEFT HET AAN DE VROUW.

8) De vrouw vult nu de borden, verdeelt de groenten, de sla, het brood, de servetten, de sausjes en plaatst de borden op de tafel.

9) Na het eten ruimt de vrouw de tafel af en doet ze de afwas.

Het belangrijkste van allemaal:

10) Iedereen LOOFT de kookkunsten van de MAN en BEDANKT HEM voor al de moeite die hij gedaan heeft.

11) Wanneer iedereen dan uiteindelijk weg is vraagt de man aan de vrouw of ze een beetje genoten heeft van haar "kookvrije avondje". Aan haar reactie te zien besluit hij dat sommige vrouwen ook nooit tevreden zijn.

Ik word er zo moedeloos van...

2006-05-19T22:23:00.000+02:00

Net thuis van de generale repetitie van de koorfinale voor morgen. Yep, Furiant is er weer in geslaagd de finale te halen van een prestigieus koortoernooi morgen. We zijn dus sowieso bij de drie beste.

Ik vrees dat het daar ook bij gaat blijven. Vier van onze vijf stukken zijn subliem, en het vijfde, het klapstuk, krijgen wij tenoren het tegenritme maar niet juist :-/ Ik denk dat we het een stuk of 30 keer hebben gezongen, de dirigent krijgt er grijs haar van, en het lukt nog steeds niet. Klotemoeilijk stuk, dat wel. Prachtig ook. En naar de verdommenis in die acht maten.

Ik denk dat ik flauw ga vallen vlak voor die acht maten. Of een hoestbui ga krijgen. Of een plotse aanval van acute heesheid. Of... Nog iemand ideeën ?

Trouwens, wie zin heeft om ons te zien afgaan, mag altijd komen kijken morgen om 19.00u in de sporthal (!) van Sint-Martens-Latem. Wij gaan er zijn. Depressief.

Argh.

Ik denk dat ik maar eens in een parochiekoor ga zingen.

Dt-fouten

2006-05-07T23:38:00.000+02:00

Kijk, het kan me nu een keer geen zak schelen waardoor het komt: turbotaal (argh, vréselijk woord !), SMStoestanden, chatboxen, gedeterioreerde verbale intelligentie, voor mijn part de hoeveelheden gel in hun haar, maar:

de leerlingen van het secundair kunnen dus geen gebenedijd woord meer spellen !

Ik geef herhalingstoetsen Latijn aan het vierde ASO, en daar slagen sommige leerlingen erin om 4 DTfouten te maken in één toets. Vier ! Ik heb het dan nog niet eens over krakkemikkige zinsbouw, dialectwoorden, en de standaard verwisselingen tussen leiden en lijden. Nee, ik heb het over zo'n simpel iets als dt.

Dat ze eerst leren schrijven voordat ze aan Latijn willen beginnen, verdomme !

Koortoernooi

2006-05-07T20:26:00.000+02:00

We (zijnde Furiant) hebben vandaag meegedaan aan het koortoernooi Lieven Duvosel in Sint-Martens-Latem. Op zich eigenlijk al een eer, want we werden goed genoeg bevonden om mee te doen aan de voorronde vandaag, wat niet voor elk koor is weggelegd.

Bon, wij dus richting Latem in een hoop auto's, albes in de koffer, gadgets in de aanslag. Ik moet zeggen, onze prestatie was vrij behoorlijk. Sommige stukken konden beter, maar dat is eigenlijk altijd wel het geval.

De jury vond ook dat we nog zo slecht niet waren, blijkbaar, want we werden samen met nog twee andere koren weerhouden voor de finale op zaterdagavond 20 mei. Gvd. Mag ik nog een babysit beginnen zoeken ook :-p (Manlief zit op Barcamp).

Zijn we goed, of wa ?

2006-05-03T11:13:00.000+02:00

Ik ben net Wolf gaan inschrijven in de kleuterschool. Dat voelde vreemd aan, en tegelijkertijd heel erg ... bevredigend ? Aangenaam ? Rustgevend ?

Het voelde in elk geval goed aan, alsof ik eindelijk eens iets goeds doe in mijn leven.

Het schooltje waar Bart en ik voor geopteerd hebben, ligt op 500 meter hier vandaan, doorheen een rustige woonwijk, en heeft een hele goeie reputatie. Ik moet toegeven, de sfeer beviel me ook dadelijk, gemoedelijk en toch strikt, en de directrice liet een hele aangename, vlotte en dynamische (ugh ik haat dat woord eigenlijk) indruk na. Maar misschien lag dat wel aan het zomerweer, en aan het feit dat ze deze morgen met de helicopter naar school was gekomen. Jawel, ze zijn aan de achterkant van de school nieuwe kabels aan het trekken door de hoogspanningspylonen, en dat gebeurt dus per helicopter. Aangezien ze daarom tijdelijk een deel van de schoolterreinen in beslag hebben genomen, mocht de directie meevliegen. De foto's ware spectaculair, moet ik zeggen.
(Ik had er eigenlijk zelf foto's van moeten nemen voor Gent Blogt, maar stond gewoon gefascineerd toe te kijken en heb er pas later aan gedacht.)

In ieder geval wordt mijn kleintje groot. Jawel.

Trots

2006-04-28T15:57:00.000+02:00

Kijk se, hier voel ik me nu goed door zie !

Toen Bart dinsdagavond rond een uur of elf thuis kwam van kantoor (ik dacht eigenlijk dat hij naar de opleiding in Leuven was), vroeg hij me om nog even de presentatie van zijn lezing voor de volgende dag na te kijken op spelfouten. Het ding zat in mijn inbox.

Dat vervult me dan met trots. Om diverse redenen.

1. Mijn ventje mag een lezing geven over Web2.0 aan de Universiteit Leuven. Puh !

2. Hij gaat ervan uit dat ik inderdaad op hem wacht tot hij thuis is.

3. Hij wéét gewoon dat ik het nog niet te laat ga vinden om het na te kijken, ook al ben ik moe en zo.

4. Hij vertrouwt blindelings op mijn correctorcapaciteiten. Al zeg ik het zelf, ik ben inderdaad een spellingsfreak die grijs haar krijgt van elke spelfout. En ja, ik ben een mierenneuker als het op liggende streepjes aankomt, of extra spaties, en dat soort onzin.

5. Hij vraagt gewoon mijn mening, wil weten of het goed is. Alsof niet alleen hij, maar ook ík degene ben die iets afweet van Web 2.0. Misschien omdat ik pedagogisch geschoold ben ?

Hoe dan ook, ik heb zijn presentatie gecorrigeerd op tal van minieme foutjes, en ik zag hem er des te liever om.

Concert

2006-04-14T09:56:00.000+02:00

Gisteren concert gehad met ons koor Furiant. Veel volk was er jammer genoeg niet, maar wie er was, was onverdeeld positief.

We hebben dan ook niet echt een gemakkelijk programma gebracht: passieliederen met poëzie tussen. De liederen waren twee per twee ingedeeld, zijnde twee liederen met dezelfde tekst, maar in een compleet andere stijl: iets uit de Renaissanceperiode tegenover iets heel moderns, bv. Het gaf iets bevreemdends, en tegelijkertijd iets heel intens. Tja.

Al bij al niet slecht gezongen, al zeg ik het zelf.

Nu zou ik beter gaan douchen, want om 11.00u moet ik in de kathedraal staan, waar om 12.00u opnieuw datzelfde concert volgt. Dan spurten naar een begrafenis, en vanavond om 20.00u opnieuw datzelfde concert in de Sint-Coletakerk.

Blij dat Wolf bij mijn schoonouders is, om eerlijk te zijn !

2006-04-07T16:40:00.000+02:00

Wil ik dan mijn frustratie botvieren met een stevige hamer op een gemetste bloembak die weg moet, begint het toch wel te regenen zeker ?

Barts administratie kan er maar wel bij varen, ik zal dan maar wat boekhouden...

Zucht.

Gaah !

2006-04-07T16:11:00.000+02:00

Wil ik alweer eens deftig wat klussen in en rond het huis, wordt het me onmogelijk gemaakt door stomme stomme vijzen (as usual) ! Ik heb een nieuwe brievenbus gekocht omdat het vorige exemplaar te klein was. Deze is mooi, groot, glimmend, nieuw, en ligt vooral op de livingtafel. Ik krijg de oude namelijk niet los ! De vijzen zijn vastgeroest, en willen dus niet meer mee. Ik zie niet goed in hoe ik ze wél ga loskrijgen, om eerlijk te zijn.

Als ze los zijn, kan ik tenminste de afmetingen bekijken van het plaatje waartegen de nieuwe bus moet komen. Grmbl.

EN ik wil wachten om naar de Brico te gaan om steunvijsjes totdat ik dat plaatje kan meebrengen.

Zit dus weer zo vast als wat. Denk dat ik maar wat was ga opvouwen en rommel opruimen en de afwas doen en zo. Bah. Dat Bart maar snel thuiskomt !

Koffie-high

2006-04-03T14:10:00.000+02:00

Wow. Lang geleden, zo'n caffeïne-high op mijn lege maag, en dan in de zone.

Ik heb al de krant gelezen, massa's paperassen opgeruimd, telefoontjes gedaan, dingen ingevuld, mijn Latijnse website geüpdated, brieven klaargestoomd, emails verstuurd... En dat allemaal op een paar uur, zonder te eten en zo.

Ik voel gewoon dat mijn ogen groot staan, en ik heb amper één latte binnen, met een enkel kluitje suiker. Dringend tijd om iets te eten, voor ik straks weer plat val.

Oh, en nog boodschappen doen en zo. En naar de Brico om planken voor in een kast op maat te laten zagen. En naar het containerpark want vorige week te ziek om aan papier en glas te denken. Niet dat ik daar anders aan denk hoor, maar Bart was het blijkbaar deze keer vergeten.

Vakantie

2006-04-03T10:21:00.000+02:00

VAKANTIE !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wolf bij de onthaalmoeder, Bart, albeit sick, toch even naar het werk.... Huis helemaal voor mij alleen, en het is hier stil ! Yes !

Nu nog een grote latte, en dan de krant lezen in de zetel met kat naast mij en hond aan mijn voeten.

Ahhhhhhhhhh.

To top it off...

2006-04-01T22:37:00.000+02:00

Hoe ironisch is het om op één april om tien uur 's avonds de stinkende zwarte modder (geutmorre, zoals men in mijn liefelijk dorp placht te zeggen) van je hond te staan wassen ?

Ik heb een half uurtje buiten in het zonnetje kruid staan wieden, terwijl Bart lag te slapen, en Wolf half wakker naar tv lag te kijken. Plots tikte Bart op de ruit: Wolf was beginnen huilen en hij kreeg hem niet stil. Ik ben toen te vierklauwens naar binnen gespurt, en heb waarschijnlijk de deuren niet goed dicht gedaan.
In ieder geval hoorde ik, pakweg een half uur later, de hond buiten blaffen. Niet-begrijpend riep ik zijn naam, want bij mijn weten had ik het beest niet buiten gelaten, en was Bart te ziek om zulks gedaan te hebben. Uiteraard geen reactie. Ik naar buiten, en ja hoor, dartel kwam de labrador aangelopen, een wandelende impressie van een Droste Doublet (wie op Sint-Bavo bij de Wies heeft gezeten, weet waarover ik het heb). ALs ik hem nog niet zou gezien hebben, dan had ik hem op zijn minst geroken. Ik verdenk het beest ervan in de Lieve rondgehopst te hebben, maar jammer genoeg is die hier in Wondelgem nog niet gesaneerd, laat staan uitgebaggerd.
Omdat Wolf mijn aandacht vroeg, heb ik Catullus gewoon in zijn nekvel gestekt (vrij letterlijk te nemen) en in de berging gestoken. Pas tegen kwart voor negen zat Wolf in zijn bed, en toen wilde ik even rustig naar Taggart kijken.

Nog een geluk bij een ongeluk: ik had net deze middag de voorzienige ingeving gehad de buitenlamp, die al een paar maanden de geest heeft gegeven, te vervangen. Zag ik nog tenminste wat ik aan het doen was.

Enfin, al bij al is de hond nu toch al de helft gewassen, voor het eerst in zeven jaar denk ik. Ik kan een zacht gejuich met moeite onderdrukken.

2006-04-01T11:23:00.000+02:00

Wat had ik gezegd over Bart en ziek worden, hm ?

Nauwelijks was mijn vakantie begonnen vrijdagmiddag, of het was al prijs. Ik belde even naar Bart om te vragen waar en wat we gingen eten, maar hij wist me te melden dat hij gewoon naar huis ging komen, een pizza in de oven gooien, en in zijn bed ging kruipen.

Gisterenavond uit armoede de hulp van mijn ma ingeroepen, want ook Wolf was nog doodziek, en ikzelf stond ook nog niet te vast op mijn benen. Zij heeft dan boodschappen gedaan en was opgevouwen en algemeen een beetje opgeruimd, en, nadat de dokter was langsgeweest, ook nog de nodige medicatie opgehaald.

Zucht. Vannacht heb ik liggen luisteren naar het gehoest van mijn zoontje en het geril en gesnotter van mijn man. Allebei hebben ze behoorlijke koorts. Wolf slaapt momenteel in de zetel, Bart ligt nog steeds in zijn bed, en ik voel me vrij behoorlijk, alles in acht genomen.

Ik heb net iedereen voorzien van medicatie - lepeltje hoestsiroop bij de ene, een stevige Dafalgan bij de andere, en een goeie Dafalgan voor mezelf.

Noot: geef aan een ziek mens niet eerst een Dafalgan en daarna een hoestpuffer, want dan komt die Dafalgan er weer uit. Opgeruimd, en dus maar een tweede Dafalgan en een emmer bij zijn bed gezet.

Hoi ! Paasvakantie !

Allemaal ziek

2006-03-30T14:05:00.000+02:00

Ja hoor, Wolf is intussen serieus ziek ! Dinsdagavond was hij nog zijn spelende zelf, maar om tien uur zat hij plots te krijsen in zijn bed. Mijn ma was al lang naar huis, ik ging het wel redden met een slapend ventje.
Toen ik hem sussend uit zijn bed haalde, deed hij plots een gooi naar het wereldkampioenschap projectielbraken. Resultaat: zijn bedje gevrijwaard, maar zijn meubeltjes, tapijt, slaapzak, pyama, mijn kleren en mijn haar onder de kots. Fijn. Ik heb ons beider kleren afgestroopt, en ben met een gillende Wolf onder de douche gestapt. Gelukkig kwam een kwartiertje later Bart thuis, zodat hij zijn kamer heeft opgeruimd.

Gisteren is hij pas laat in de voormiddag naar kantoor gegaan, zodat ik nog wat kon rusten, en is dan mijn schoonvader met dampende schotels hespenrolletjes toegekomen. Ik was verschrikkelijk blij dat die mens kon komen, want op die manier heb ik drie uur kunnen slapen, terwijl Wolf hier beneden in zijn armen sliep, en zich ellendig voelde: 39,9°. Eten heeft hij niet gedaan... De dokter stelde een gastro-enteritis vast, en schreef Motilium suppo's voor. Bij mij is het ondertussen een echte bronchitis.

Vannacht rond twee uur was Wolf opnieuw wakker, en huilde van de honger. Ik heb hem wat melk gegeven, maar toen we de trap opgingen om opnieuw te gaan slapen, kwam ook die melk er weer uit. Fijne bezigheid op een open houten trap. Bart dus maar uit zijn bed geroepen om op te kuisen, terwijl ik Wolf waste en andere kleren aandeed.

Deze morgen geslapen tot half elf, en Wolf voelde zich wel wat beter. Samen beneden in de zetel wat melk gedronken, waardoor ik tien minuten later alweer de zetel aan het schoonmaken was, het dekentje in de wasmachine gestoken heb en zijn beertjes opnieuw kon wassen. Hij heeft er vier, maar ze hebben veel tijd nodig om te drogen, dus ik hou het niet bij. Hij is "gelukkig" te ziek om te protesteren. Ik heb hem dan maar in bad gezet, zelf gedoucht, en daarna samen wat liggen soezen. Het beetje water dat hij gedronken heeft, samen met een halve cornflake van mij, resulteerde in nog maar eens een schoonmaakbeurt van de zetel, het wassen van de handdoeken waar hij op lag en zijn kleren, en uiteraard een knuffelbeertje.
Nu ligt hij al een uurtje uitgeput te slapen. Ik ga proberen hetzelfde te doen.
Gelukkig is de kuisvrouw intussen gearriveerd, en gaat die zijn kamer, het tapijt en de trap grondig schoonmaken.

Ik sta te trillen op mijn benen...

2006-03-28T20:13:00.000+02:00

Gisteren een babysit gehad voor Wolf, vandaag is mijn ma afgekomen om te helpen, en morgennamiddag komt mijn schoonvader. Heb ik de beste familie, of wa ?

Wolf had trouwens vanmiddag ook koorts, en heeft ook een hoestje. Ik hoop dat het niet erger wordt dan dit. In elk geval had hij zijn eetlust en zijn energie nog, dus ik maak me niet al te veel zorgen. En anders zal hij wellicht pas helemaal ziek worden als ik alweer wat aan de beterhand ben, en is het ook niet zo erg.

Nu nog Bart: op één of andere manier slaagt die er altijd in ziek te worden tijdens mijn vakanties, en wat raad je ? Jawel, volgende week heb ik twee weken vakantie. Ik denk dat ik hem ga volproppen met vitaminen en theetjes en dergelijke, want hij kan zien !

Jachtseizoen

2006-03-28T13:52:00.000+02:00

Kijk, ik hou van mijn kat, en ik vind Raspoetin een prachtig machtig beest, maarre...
Hoe kan ik hem aan het verstand brengen dat ik die cadeautjes van hem niet hoef ?
Hij bedoelt het goed, en hij legt ze netjes op het tapijt in de gang, waar ik er bijna over moet struikelen. Als hij er toevallig bij is als ik ze vind, ronkt hij van trots en schurkt vol voldoening tegen mijn benen aan. Yep, mijn kat houdt van me en brengt cadeautjes mee voor zijn baas.

Zaterdagavond was het een muis, gisterennacht weer een muis, en nu, net toen ik uit de douche kwam, zag ik een pracht van een roodborstje liggen, nauwelijks aangeroerd. Het arme diertje.

Als kattenmoeder zou mijn hart nu moeten zwellen van trots, maar hoe kan ik hem duidelijk maken dat hij me er géén plezier mee doet ?

En toch kon ik het niet laten om hem net een welverdiende aai te geven over zijn kopje. Hij kneep zijn ogen dicht, en zag dat het goed was.

Ziek

2006-03-27T20:32:00.000+02:00

Ziek en moe en mottig en al dat soort dingen :-(

Gans het weekend in mijn zetel gelegen, deze morgen dan toch naar de dokter: trachitis, en griepaal syndroom. Yep, dat bestaat ook: is als je je even slecht voelt als bij griep, met verstopte neus, keelpijn, hoofdpijn, spierpijn, algemene mottigheid, maar zonder de koorts. Yep, nog altijd netjes 36.7°, begrijpe wie begrijpen kan.
Mijn ribben doen gemeen zeer van al dat hoesten, en gans mijn keel is rauw, alweer van datzelfde hoesten. Ik heb een nasty soort hoestsiroop gekregen, maar zelfs die is niet helemaal doeltreffend.

Schotelvod zijnde, heb ik een babysit laten komen om voor Wolf te zorgen, met hem te spelen en hem in zijn bed te steken. Zowel de babysit als Wolf hebben ervan genoten, denk ik :-)

In ieder geval ligt Wolf nu in zijn bedje, en heb ik hem daarnet een lepeltje hoestsiroop gevoerd: ook hij heeft een hoest, maar gelukkig bijlange niet zo erg als zijn mama. Wat wel gigantisch schattig is, is dat hij plots zegt: 'Mama ziek. Ikke kusjes geven", en dan komt hij bij me en geeft me kusjes over gans mijn lijf. Daarna houdt hij zijn gezichtje op ongeveer 5 cm van het mijne, en vraagt: "Nu beter, mama ? Beetje beter ? Veel beter ?" Hoopvol knikt hij dan, en stuift weer weg om ergens te gaan spelen.

Oh, en welkom op deze wereld, Anne !

2006-03-11T12:23:00.000+01:00

Dit overkomt de snuggerste mensen eerst natuurlijk:

daarnet gemerkt dat het eigenlijk toch wel koud is hier in huis, en daarna vastgesteld dat we zonder mazout zitten. Hah. Fijn !

Dadelijk gebeld, en de levering is ten vroegste maandag. Gelukkig hebben we een goeie houtkachel en een paar elektrische vuurtjes in huis. Dus ga ik nu andere kleren aantrekken en hout gaan verzagen, want ook het bruikbare hout is zo goed als op. Hiep hoi.

RotK

2006-03-11T00:53:00.000+01:00

Mmm, helemaal rozig...

Een heerlijk avondje achter de rug: Bart was thuis, en we hebben beiden onze pyama's aangedaan, zijn met chips en een breezer onder een deken gekropen, en hebben bij kaarslicht en surround stereo naar LOTR: ROTK gekeken.

Man, dat blijven toch magistrale films ! Ik hield mijn hart vast toen Peter Jackson bekend maakte dat hij zich aan de verfilming van Tolkiens Magnum Opus zou wagen, maar... Ik ben een fan van Tolkien in hart en nieren, en ondanks de fouten, de weglatingen en de verdraaiingen omwille van de commercie, ben ik nog steeds een grote fan van de drie films. Het laatste half uur had voor mij niet gehoeven, maar alla, ook in de boeken is het even melig.

Man man man...

Ik weet écht wel waar ik nu ga van dromen, en oh boy, ik heb zin om weer te gaan LARPen !!! Ik kan al niet wachten tot ik weer met mijn stam barbaren op pad mag en als sjamaan de duisterelfen een hak ga proberen zetten.

Mmmmm. Hééééééérlijk !

Vergaderingen

2006-03-10T01:22:00.000+01:00

Deze namiddag was er om half vier een personeelsvergadering aangekondigd voor alle leraars. Ik al dadelijk bij de directeur, want ik heb wel degelijk les tot kwart over vier, en ik wilde dat lesuur niet verliezen. Ik ben dus duidelijk eens op mijn strepen gaan staan en poneerde dat lesgeven nog altijd voor ging op administratieve zaken.

Geen probleem, de eerste drie kwartier gingen er sprekers komen over autisme, en die informatie kon ik dan achteraf ook krijgen.

Eerder deze week werd echter de agenda bekendgemaakt: een ellenlange waslijst van diverse punten. Onze directeur een beetje kennende, zou dat de nodige tijd in beslag nemen. Zelf beweerde hij bij hoog en bij laag dat de klus wel in een uurtje zou geklaard zijn. Half vijf beginnen, dus half zes eindigen.

Mja. Sceptisch als we zijn, had ik de onthaalmoeder gevraagd of Wolf wat langer kon blijven, ik schatte in tot half zeven (een half uur langer dan wat de directie stellig verklaarde). Die middag aan tafel begonnen de collega's smakelijk te lachen toen ik zei dat ik verwachtte dat de vergadering tot half zeven zou duren. 'Mo nee gij, zolang gaat dat echt niet duren, hij zegt het toch zelf !'

Ik kon het dan ook niet laten om even breed te grijnzen en te vragen: 'Wel, wie had er nu gelijk ?' toen we even over zeven het klaslokaal verlieten.

Alleen: ik ging Wolf afhalen, en die liep op een paar koekjes te knabbelen: de onthaalmoeder had het niet nodig gevonden het ventje een boterham te geven, al was het ondertussen kwart over zeven. Haar excuus was dat hij een heel uitgebreid vieruurtje had gegeten. Grmbl ! Na die vier p'tit beurrekes hoefde hij inderdaad geen boterham meer, en was een fles melk voldoende.

En zeggen dat het anders zo'n goeie opvang is !

Blah

2006-03-10T01:21:00.000+01:00

Blah, het is bijna half twee, ik zit nog te verbeteren, Bart is nog niet thuis, en er is geen kat meer online.

Waarom zijn er geen zinnige mensen online als ik voor een keertje ook laat zit te werken ?

Vijzen

2006-03-03T16:18:00.000+01:00

Kijk, hier krijg ik het dus weer van ! Ik ben een rek aan het maken in de berging, en behalve het nodige meet- en paswerk moet ik enkel 12 gaten boren en 12 lange vijzen indraaien. En daar gaat het dus fout: mijn pols geeft het op.

12 stomme vijzen begot !!

En dan zeggen ze nog dat sporten gezond is :-/

Comedy

2006-03-03T10:28:00.000+01:00

Uit goede bron heb ik vernomen dat een bepaald heerschap al vrij zenuwachtig aan het worden is bij het idee van een stand-up voor eigen publiek (lees: zijn geboortedorp). Ik kan al niet wachten tot het zaterdagavond is :-p

Vakantie

2006-02-27T12:29:00.000+01:00

Oh ja, ik neem eens een dagje écht vakantie ! Wolf is naar de opvang, Bart zit op zijn werk, en ik heb het muisstille (op het gezoem van de PC na) huis helemaal voor mij alleen. Bart was zalig deze morgen: hij is in alle stilte opgestaan en heeft voor Wolf gezorgd. Ik ben echter wakker geworden iets na achten, nog net op tijd om mijn zoontje een knuffel te geven, zijn schoenen en jasje aan te doen, Bart een knuffel te geven, en weg waren ze.

Mmm. Rustig mijn sites bekeken met de overschot van de rijstpap voor me, dan onder een dekentje de krant gelezen met een caffè latte, rustig nog wat verder aan de PC gezeten, tijdschriftjes gelezen, lange douche genomen, een paar dingen opgemeten (nee ik kan het klussen/werken niet laten), en nu net een goed plekje uitgezocht om mijn puzzel te leggen. Jawel, een fysieke puzzel. Weliswaar met een afbeelding van Rafael's School van Athene maar toch, een échte puzzel. Heb ik niet meer gedaan in jàren. Fijn fijn ! Vakantie !!!

Geurhinder

2006-02-22T09:20:00.000+01:00

Bah, het stinkt weer als de pest buiten ! Het is weer een van die dagen waarop de wind verkeerd zit en de industriezone van Wondelgem heel hard zijn best doet om onze milieuproblematiek alle eer aan te doen.

Ik ging net met de hond mijn krant halen, en ik had de neiging om de voordeur onmiddellijk weer dicht te trekken. In plaats daarvan heb ik een goeie teug lucht gehapt binnen, ben naar de brievenbus gegaan, heb binnenmonds lopen godveren over de geur, en ben dan toch maar zo snel mogelijk weer naar binnen gegaan. Het is geen dag om was buiten te hangen of de slaapkamers eens goed te verluchten.

Soms vraag ik me toch af wat er momenteel in de lucht zou hangen...

2006-02-21T20:51:00.000+01:00

Thanks ye gods voor het bestaan van Sinutab en Sofrasolone.

En nu maar hopen dat mijn Bartje snel thuiskomt, zodat ik dicht tegen hem aan kan kruipen en knuffelen.

2006-02-21T20:30:00.000+01:00

Als ik zo de nieuwe foto's van Netlash zie (met dank aan Pietel) dan ben ik me er weer van bewust wat een knappe vent ik toch heb. En hoe knap Dirk ook nog altijd is. Maar geef me toch maar Bart :-p

Hoe zeggen ze dat dan ? Vingertje natmaken, en ksssss !

2006-02-16T08:34:00.000+01:00

Ugh.

Ik voel me eigenlijk niet zo communicatief de laatste tijd, gewoon alleen maar moe.

Wolf is afgelopen zondag 2 jaar geworden, en zelfs dat heb ik nog niet in zijn eigen blog vermeld (www.wolfdewaele.be).

En voor de rest eigenlijk alleen maar dingen waar ne mens moe van wordt.

Gisteren eindelijk gaan nieuwjaren bij mijn grootouders. Ik had gebeld, en ze waren de hele middag thuis. Iets over drieën kom ik daar dus toe met mijn zoontje en een paar taartjes. Nog geen vijf minuten later gaat de telefoon: een nonkel van mij die mij een tiental minuten reduceerde tot behang. Goed, een kwartier respijt om de tafel te zetten, koffie te helpen maken en dergelijke. We zijn halverwege de taartjes en gezellig aan het kletsen (ik zie die mensen echt niet vaak) als de kinesist langskomt (half vier is NIET in de late namiddag, makker !) die gelukkig er op staat om zijn therapie uit te stellen, en dan maar koffie meedrinkt en het vierde taartje opeet (Wolf had er toch geen zin in). De conversatie gaat weer over op algemene koetjes en kalfjes. Als hij dan een half uur later de deur achter zich dichttrekt en ik mijn grootouders weer voor me alleen heb, komt drie minuten later een goeie vriendin van hen binnen. Niet dat ik iets heb tegen Odette, maar gvd, het mens kan alle dagen komen, en bij voorkeur niet als ik er ben ! Ben dan maar tegen half vijf opgestapt, Wolf werd moe. Echt praten zal voor een andere keer zijn. Maar met mensen van 93 en 84 weet je nooit. Ugh.

En mijn andere grootmoeder liep nog rond in haar peignoir, ze had wat geslapen want ze voelde zich niet schitterend. Het ding was oud, versleten en smerig. Als je niet beter wist, zou je zeggen dat ze onder de armoedegrens zat. Grr, ze is miljonair, en dan bedoel ik wel degelijk euro's.

Thuisgekomen en een heerlijke alternatieve quiche met feta gemaakt, enne... Het hielp dat Bart snel thuis was, kon ik mijn grieven luchten.
Oh, en die rottand helpt ook al niet :-/

Meesjes :-)

2006-02-01T14:33:00.000+01:00

Er hangt al sinds een maand een mezenbol in de struik aan mijn bureau, maar de meesjes kozen ofwel steeds een moment uit dat ik er niet ben, of hadden dit jaar gewoon de weg naar het bolletje nog niet gevonden.

Terwijl ik diverse blogs zit bij te werken, zitten er nu al meer dan een kwartier twee meesjes te spelen in de struik. Ik kan niet echt dichterbij komen zonder ze op te schrikken, dus heb ik maar een foto proberen nemen met mijn goedkope digitale toestelletje vanop mijn stoel. Niet ideaal natuurlijk.

Ik weet niet waarom, maar om één of andere reden maken spelende meesjes me gelukkig :-)

2006-01-31T21:15:00.000+01:00

Gisteren heb ik weer een tiental minuten met mijn ma gebeld. Niet zo bijzonder, ware het niet dat ze nog steeds in Peru zit momenteel. Ik heb echt wel bewondering voor haar, ze vertelde dat ze er echt veel werk had.

Wie wil weten wat haar project precies inhoudt: Stichting Kuychi.

Hond

2006-01-31T09:07:00.000+01:00

Bart de deur uit, Wolf de deur uit... Het doet bizar. Nog een uurtje en ik ben ook weg naar school, en dan zit de hond hier helemaal alleen. Het zal hem raar doen, de komende weken: jaren aan een stuk mocht hij voortdurend in huis omdat er toch altijd iemand thuis was.
Op zijn oude dag terug naar buiten: arm beest !

Bah !

2006-01-30T21:32:00.000+01:00

Ik had een mooie staande lamp gekocht op Ebay, eentje met een grijsgelakte steel, houten fittingbeschermers en een matglazen schelp (of hoe noem je zo'n ding ?). Wat me vooral interesseerde aan het ding was dat er een leeslampje bij was, ook mooi met bleek hout en matglas.

Toen ik de lamp zaterdag ging afhalen en in mijn auto legde, kraakte het ding in twee op de plaats waar een bevestiging zat. Fijn. Nu goed, wat tape, en mijn lamp stond fier te branden. Ondertussen brandt hier het haardvuur en is het behoorlijk warm. Wellicht té warm voor de arme tape, die net de geest gaf, en in zijn ondergang het glas van de lamp met zich meesleepte.

Nog een geluk dat ik er maar 20 euro voor betaald heb. Toch, weer 20 euro naar de vaantjes. Grr.

Weg

2006-01-30T20:16:00.000+01:00

Vandaag is Bart er met Netlash tussenuitgeknepen, richting nieuwe kantoren in de Ajuinlei.

Aan de ene kant ben ik echt wel blij/opgelucht, want uiteindelijk betekende dat toch altijd iemand vreemd in huis, die misschien wel op de hoogste verdieping zat te werken, maar toch altijd door de keuken moest om naar buiten te gaan om iets eetbaars te halen/een sigaret te roken/naar huis te gaan. Ook klanten moesten steevast door de living waar Wolf zat te spelen, of door de gang wanneer hij lag te slapen.

Aan de andere kant... Ik denk dat ik Bart wel echt ga missen. De laatste drie jaar was hij quasi voortdurend thuis. Meestal zat hij boven, natuurlijk, maar toch... Het betekende een kusje als ik thuiskwam, Bart die gewoon naar beneden kon komen om te komen eten 's middags tijdens de vakanties, Bart die kon helpen als er een Houston was met de kleinen, Bart die 's avonds gewoon kwam mee-eten met Wolf en mij, en daarna weer naar boven verhuisde, of Bart die gewoon even naar beneden hoste om me een kusje te komen geven en daarna weer verdween.

Ik heb het gevoel dat ik hem niet veel meer ga zien... En dat vooral Wolfje meestal al in bed zal zitten als papa thuiskomt.
En bizar genoeg sloeg dat gevoel het hardste toe toen de koffiemachine verdween van boven.

DIY

2006-01-27T17:12:00.000+01:00

Miljaar ! Heb ik een tijd geleden zware betonnagels gekocht om iets op te hangen in ons slaapkamer, vind ik ze toch wel niet meer zeker !

En bij mijn zoektocht krijg ik het doosje met de boren in mijn handen, schiet dat toch wel open ! Weet iemand het verschil tussen een staal- en een houtboor ? Welke van de twee heeft er dat scherpe puntje ?

Dan wil ik eens klusjes doen hier in huis...

Paper cut

2006-01-27T15:58:00.000+01:00

Als zelfs kartonnen dozen al voor diepe papercuts zorgen, dan is ne mens ver van huis. Grmbl !

Moto plat

2006-01-27T15:54:00.000+01:00

Godverdegodver.

Een van de grote problemen met een motor, is dat het ding in de winter meestal te lang stilstaat dan goed voor het is, en dat daardoor de batterij leegloopt. Tsja. Bij een auto is zulks vrij makkelijk te verhelpen: kapo open, lader aan de batterij, een nachtje laten staan, en je bent weer weg.

Bij mijn moto ligt dat anders: ik heb me vorige week netjes een druppellader aangeschaft (lang leve den Aldi), en wilde nu vol goeie moed het ding aansluiten op mijn dooie batterij. Dikke vest aangetrokken wegens onder het vriespunt buiten. Ik vijs mijn zadel eraf, open het gereedschapskastje dat aan de zijkant van de motor zit en waarachter de batterij schuilgaat: kan ik toch wel niet aan de tweede pool zeker, en ik krijg de vijs van dat kastje niet los. Grrr !

't Is maar dat Bart vanaf maandag in 't stad gaat werken, en dat die motor een praktisch (edoch ietwat koud) vervoermiddel zou zijn. De warme Goretex vest en de handschoenen zijn er al. Nu nog die klotebatterij !

Gedichtendag, of wat dacht u ?

2006-01-27T13:48:00.000+01:00

Mijn favoriete Latijnse dichter is veruit Catullus. Zalige mens, zalige gedichten.

Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.
Nescio, sed fieri sentio, et excrucior.

Mijn alltime favorite, vraag maar aan mijn (geplaagde) leerlingetjes. Zo'n emoties in amper twee zinnetjes...

Ik haat en ik heb lief. Waarom ik dat doe, vraag je misschien.
Ik weet het niet, maar ik voel dat het zo is, en ik ga eraan kapot.

En dan een ander gedicht van hem, nog in de hoogdagen der liefde:

Carmen 5

1 Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,
rumoresque senum severiorum
omnes unius aestimemus assis.
Soles occidere et redire possunt;
5 nobis cum semel occidit brevis lux,
nox est perpetua una dormienda.
Da mihi basia mille, deinde centum,
dein mille altera, dein secunda centum,
deinde usque altera mille, deinde centum.
10 Dein, cum milia multa fecerimus,
conturbabimus illa, ne sciamus,
aut ne quis malus invidere possit, cum
tantum sciat esse basiorum.

Een knappe vertaling van Paul Claes zou zijn:

Leven, Lesbia, is liefhebben
en geen rooie duit geven
om het knorren van ouwe heren.

De zon gaat uit, gaat aan.
Als ons licht is uitgedoofd
wacht ons de nacht - voorgoed.

Geef me duizend-en-één zoenen,
en duizend-en-een erbij,
en duizend-en-één tot slot.

En zo duizenden keren,
tot we de tel verliezen
en het getal vergeten,

zodat geen boze tong jaloers
kan zijn als hij te weten komt
hoeveel het er zijn geweest.

Online banking

2006-01-25T10:21:00.000+01:00

Wil ik dan al eens een paar betalingen uitvoeren, werkt de bank me nog tegen ook !

Het is al een paar dagen dat ik in mijn PC-banking wil inloggen (let wel, ben er verder vreselijk content van, heb nog nooit problemen gehad) en dat het ding me gewoon weigert. Enfin, het laat me inloggen, maar zodra ik op een nuttig scherm zou terechtkomen, krijg ik de boodschap dat de applicatie zichzelf afsluit na 10 minuten inactiviteit. Ja dat zal wel ! Of het moet zijn dat ik plotse aanvallen krijg van narcolepsie of acuut geheugenverlies en dat ik telkens, net als ik wil inloggen bij de bank, een onverklaarbare neiging tot slapen krijg. Alhoewel, onverklaarbaar...

Of dat moet het zijn ! Timepockets ! Ja ! Iets slorpt mijn tijd in kleine stukjes op, om hem op te slaan in timepockets !

Vraag me af of ik zo'n timepocket zou kunnen uitkeren aan Bart. Kreeg hij meteen een extra week van mij, zou hij wat minder gestrest lopen, en iets gezonder. En vooral een pak beter slapen ;-p

Non Sequitur

2006-01-25T09:39:00.000+01:00

The blog thing is hot, blijkbaar :-)

http://www.ucomics.com/nonsequitur/2006/01/23/

Uiteraard is er ook userfriendly.org, maar dat kent elke rechtgeaarde geek al.

Off the mark

2006-01-25T09:37:00.000+01:00

Hilarisch, ik zie het zo voor mij :-)

http://www.offthemarkcartoons.com/daily.php

E-bay

2006-01-24T20:15:00.000+01:00

Ne mens koopt dan al eens iets op E-bay, en wil prompt betalen. Je krijgt dan een mailtje binnen met 'Betalingsgegevens voor je aankoop op E-Bay'. Handig. Maar kijk eens even naar het onderstaande (partiële) mailtje ?

Subtotaal: EUR 6,50
Verzending via Standaardverzending: EUR 1,50

Totaal: EUR 8,00

Paypal is een optie enkel buiten de Europese Unie.

Stuur eventuele vragen per e-mail naar xxxxxxxxxxxxx

Nogmaals bedankt voor je aankoop.

Ja hoor. Heb zelf nog een mail mogen sturen om te vragen wat misschien de mens zijn rekeningnummer is.
Prutser !

2006-01-24T09:45:00.000+01:00

Ik vind het heerlijk dat ik op dinsdag pas om 10.00u moet beginnen: Bart en ik slapen dan lekker uit (enfin toch een beetje), en ik kan op mijn gemak Wolf bij mij in bed zijn fles laten drinken, en dan rustig aankleden, en zelfs dan nog rustig mijn sites nalezen.

Het is hier wel verdomde koud in dit stuk veranda/bureau, en ik zal blij zijn als de verbouwingen achter de rug zijn, dat dit gewoon een lekker warm stuk van het huis is.

Oh, enne... was ophangen in de vrieskou is eigenlijk niet mijn ideale manier van wakker worden.

Rome

2006-01-23T21:22:00.000+01:00

Sebiet nog wat was opvouwen, toetskes verbeteren, en naar Rome kijken.

En ja, ik weet wel dat we in de vierdes een politiek verhaal lezen, en dat er veel parallellen zijn met het huidige Amerika en dat er machtig interessante discussies onstaan op die manier, maar gasten, stop met aan mijne kop te zagen over die serie ! Nee, ik ben ook geen wandelende encyclopedie van Rome hoor ! De serie is heel goed gemaakt, en ik heb ze op weinig onwaarheden kunnen betrappen tot hiertoe, maar zoals de leerlingen ze beschouwen als heilige graal...

"Ja maar mevrouw, in "Rome" zeggen ze dat..."

Argh !

Ma

2006-01-23T21:16:00.000+01:00

Net nog naar mijn ma gebeld in Peru. Die zit 5 weken daar om in een vrijwilligersproject mee te draaien als tandarts. Ben jaloers, vind het een hele prestatie op haar 61.

Ik heb haar gebeld tijdens haar middageten, en blij dat ze was ! Vorig jaar was de luxe van een telefoon daar nog niet, en kon ze al helemaal niet bereikt worden. Internet is nog een beetje teveel gevraagd, daarvoor moet ze naar beneden naar het dorp, waar ze een uur internet krijgt voor ongeveer 10 frank.

Ik heb haar bezworen dat ze Skype moest gebruiken, want "ja, Annelies zat daar toch wel tegen haar computer te babbelen zeker ! En er is ook een webcam, maar daar weet ik helemaal niks van !" "Ma, vraag aan Annelies om ne keer uit te leggen hoe ze dat gebruikt, en ik zorg dat ik de software ook heb als het geen Skype is, en dan kunnen we ongelimiteerd kletsen als ge dat wilt." "Ja... ik zal dat doen, ja."

Heb dan maar naar ons pa gebeld en naar oma, kwestie van die mensen ook te laten weten dat ze net gedaan had met eten, al naar de markt geweest was gisteren, en dat ze deze voormiddag (was daar nog maar middag) al verschrikkelijk veel werk had gehad. En dat het haar daar aanstond en dat het er niet eens warm was, maar dat ze geen lokale truien kon kopen omdat ze die stekwol niet kan verdragen, maar dat ze zelf maar één vestje meehad en geen truien en dat ze dan maar haar lap heeft gebruikt.

En daar hangt ne mens dan zijn geld aan :-p

Maar we zien ze graag hoor !

Klotecollega's

2006-01-23T20:52:00.000+01:00

LOL ik denk dat ik voornamelijk over mijn werk (leerkracht Latijn), mijn leerlingen en andere idioten op de wereld ga praten.

Anyway, ik krijg er de kriebels van als ze op 't werk niet doen wat ze moeten doen. Pas op, ik ben de eerste om toe te geven dat ik lang niet altijd in orde ben, dat ik een pak stipter zou moeten zijn 's morgens (eigenlijk gewoon in 't algemeen) en dat mijn administratie een hopeloze lost case is. Maar er is niemand van ons die graag toezicht doet. In veel scholen zijn er daar opvoeders voor. Bij ons mogen we per week een uur toezicht doen. God ja, we gaan er niet dood van, het maakt deel uit van ons takenpakket. Maar als zo'n jonge snotter van wiskunde vindt dat hij dat niet hoeft te doen, en dus leerlingen voor een gesloten deur laat staan als ze in hun lockers willen, dan krijg ik het. Ik heb dan maar, goeie ziel als ik ben, de deur opengedaan en hen binnengelaten. Meteen hebben ze een vrijgeleide om in de gangen te gaan rondlopen en allerhande stommiteiten uit te steken, want ik heb toezicht aan de andere kant van de speelplaats. Ik sta daar ook niet voor mijn plezier te koekeloeren, leerlingen arrest te geven wegens afval op de grond en ze van de tafels naar de banken te jagen. Dat hij verdomme zijn werk doet ! Grmbl !

Eigen blog

2006-01-23T20:50:00.000+01:00

Ik heb wel een blog op Livejournal.com, maar dit is toch iets anders. Dat LJ is meer bedoeld naar internationale vrienden toe, dit gaat meer om... tsja, persoonlijke ergernisjes en ergernissen voornamelijk. Dan hoeft Bart niet meer altijd de schietschijf te zijn, als ik het ergens lastig mee heb.

Arme jongen. Hij heeft het zo al lastig genoeg :-p